donderdag 20 juli 2017

17 juli 2017 - Cle Elum - Seattle - Brussel


--> Overige foto's en/of video's volgen later <--

Het vliegtuig vertrekt pas om 18u zodat we ruimschoots de tijd hebben om te ontbijten en wat met het thuisfront te bellen.
We hebben ook maar 1 bezoek meer op de planning staan: de Snoqualmie Falls. Die zijn zo'n 82 meter hoog en worden als sinds begin 1900 gebruikt voor energievoorziening van de wijde omgeving. Het is een bijzonder druk bezochte plek met 1,5 miljoen jaarlijkse bezoekers.
We parkeren ons op de gratis parking (er is ook een betalende, een heel klein beetje dichter bij de falls) en lopen via de voetgangersbrug naar het uitkijkpunt.
De watervallen zijn best wel mooi, maar na zoveel natuurpracht van de afgelopen weken, houden we het hier al vrij snel voor bekeken.


We kunnen nochtans ook via een verhard pad naar beneden lopen (en uiteraard weer omhoog), maar we zien het echt niet zitten om nu nog bezweet te raken en straks zo in het vliegtuig te moeten stappen voor een 9 uur durende vlucht.

Iets na de middag vertrekken we dan weer en stoppen al vrij snel voor een laatste lunch bij een Subway.
We zijn goed op tijd om de auto in te leveren bij Alamo, maar ongeveer 15 km vooraleer we daar aankomen is er ineens bijzonder veel verkeer en nu en dan file op de snelweg.
We komen nog slechts stapvoets vooruit, maar ineens lijkt alle verkeer opnieuw te verdampen en kunnen we zonder problemen op tijd de auto deponeren.
Van bij Alamo nemen we de gratis shuttlebus naar de luchthaven, waar zowel het inchecken als de security heel vlot verlopen.


ma 17/07  18:05 - 13:00 Seattle (SEA) - Amsterdam (AMS)  KL6014   A330-200  11J+11H
ma 17/07  14:33 - 16:08 Amsterdam (AMS) - Brussel (ZYR) AccesRail 2975 Thalys

Als we bij de gate komen, zitten ook onze Nederlandse vrienden Wim en Lydia daar al. Ze hebben ook 3 weken door ongeveer dezelfde regio getrokken als wij, maar onderweg waren we nooit op hetzelfde tijdstip op dezelfde plaats. We hebben dan ook heel wat te vertellen en vooraleer we het goed en wel weten, kunnen we al boarden. Vermits we Delta Comfort genomen hebben voor deze terugvlucht mogen we als eersten aan boord.
Tot onze niet geringe verbazing is het vliegtuig maar zowat voor een vierde bezet. Geen wonder dat de piloot aankondigt dat we Amsterdam ruim een uur vroeger dan voorzien zullen bereiken.
We krijgen nog een mooi afscheid van Mount Rainier, de berg waar we de eerste hikes van deze vakantie deden en waar we ook een "unexpected encounter" hadden met de eerste beer van dit verlof.



Na een bijzonder rustige vlucht, waarbij we toch ook wat kunnen slapen, landen we inderdaad een uur vroeger dan gepland, om 12u precies.
Nadat we de bagage afgehaald hebben, babbelen we nog wat na met Wim en Lydia en gaan dan nog iets eten.
We nemen om 14:33u de Thalys richting Brussel, maar stappen in Antwerpen reeds af omdat we op die manier vlugger thuis zijn.

Eerstdaags posten we ook nog een nabeschouwing van deze schitterende reis.

Het weer: ook deze laatste dag was een zonovergoten dag bij zo'n 25°C

Overnachting op vlucht KL6014 Seatte-Amsterdam
Aantal gereden km: 148

zondag 16 juli 2017

16 juli 2017 - Colfax - Cle Elum


Vandaag de laatste volledige dag van deze trip en er staat niet veel op het programma. We planden enkel een bezoek aan Palouse Falls State Park, niettegenstaande we heel goed weten dat we daar op het slechts mogelijke uur (rond de middag) zullen aankomen om mooie foto's te maken. Bovendien is het opnieuw een wolkeloze lucht zonder zelfs het kleinste fotografiewolkje om enig contrast te geven.

Maar eerst rijden we, op 500 meter van het hotel, nog eens langs de bijna 20 meter grote houtsculptuur, de Codger Pole, gemaakt met een kettingzaag ter gelegenheid van een school football match, die 50 jaar na de eerste match hergespeeld werd in 1938. Colfax verloor in 1938 tegen St-John maar won de rematch in 1988, met allemaal dezelfde deelnemers. De gezichten van alle spelers worden in het kunstwerk weergegeven.




































Er wordt beweerd dat dit zowel het grootste kunstwerk is dat ooit met een kettingzaag gemaakt werd, alsook het grootste football kunstwerk.

We rijden nog een aantal kilometer door de Palouse Region en alhoewel niet te vergelijken met gisteravond, blijft dat toch wel een fotogenieke plek, mede door de zo typisch rode graanschuren, de "red barns".




Rond de middag komen we dan bij Palouse Falls State Park. Het is wel een mooie waterval (60 meter hoog), vooral omdat hij in een soort kom van basalt naar beneden komt. Maar op dit uur van de dag komt hij helemaal niet tot zijn recht. Of is het ook te wijten aan het feit dat we al zoveel ander natuurschoon gezien hebben tijdens deze trip? We besluiten dan ook om hier slechts enkele foto's te maken en dan weer te vertrekken.




Men kan ook helemaal naar beneden lopen, we zien daar ook mensen in het water spelen, maar daar hebben we na alle hoogtemeters van de laatste weken even geen zin meer in.

Als we terug op de hoofdweg komen, geeft de gps aan dat we...over 221 km nog eens moeten indraaien...de oprit van het hotel. Dus 221 km gewoon rechtdoor en dat valt in de VS soms nogal eens letterlijk te nemen...1 bocht in bijna 50 km.



We rijden door gigantische landerijen waarvan we vermoeden dat dit hier zowat de graanschuur van de VS moet zijn.



Net zoals in grote delen van Canada en de VS is het ook hier ontzettend droog. Grassen langs de kant van de weg zijn allemaal geel en we zien nauwelijks iets groen.
Hier en daar ontstaan er ook kleine zandhozen.


We stoppen nog eens onderweg voor de lunch en rijden dan gewoon door naar het hotel, waar we al om 15:30 uur aankomen, een totaal abnormaal uur voor ons, maar wel min of meer gepland omdat we nog de valiezen moeten klaarmaken voor de terugvlucht van morgenavond vanuit Seattle.

Inmiddels zijn we al vlot ingecheckt bij Delta/KLM en gingen we avondeten bij het plaatselijke Beau's.

Morgen dus uiteraard geen blogupdate van de laatste dag van deze schitterende reis, maar die volgt uiteraard wel, net als de andere updates en foto's/video's, zodra we terug thuis zijn.


Het weer: opnieuw geen enkel wolkje aan de lucht bij een aangename 25°C

Overnachting in Best Western Plus Snowcap Lodge
Aantal gereden km: 377

zaterdag 15 juli 2017

15 juli 2017 - Kalispell - Colfax


--> Overige foto's en/of video's volgen later <--

Vandaag zijn we helemaal niet gehaast en er is dan ook ruimschoots de tijd om nog eens de zoetgevooisde stem van mijn liefste te horen. De vorige dagen was daar omwille van zo goed als onbestaande wifi geen mogelijkheid toe. Bovendien "winnen" we vandaag een uur omdat we de klok bij het binnenrijden van Idaho een uur kunnen terugdraaien.

We vertrekken rond 9:30u richting Colfax, nadat we eerst nog boodschappen gaan doen zijn in de Walmart.
We kunnen via 2 routes naar Colfax, via de snelle en via de trage. We nemen de trage, maar ook veruit de mooiste, via de Scenic Byway 97 die de volledige oostelijke oever volgt van Lake Coeur d'Alène.
Het is een behoorlijke kronkelweg, maar de uitzichten zijn wel heel mooi. Alleen zijn ze 1 zaak vergeten: pullouts aanleggen om eens te stoppen... In plaats daarvan werden tussen de weg en het water soms schitterende villa's gebouwd.

We stoppen onderweg eigenlijk slechts 2 keer vandaag, de eerste keer om te eten langs de 4th of July Pass (en dat moeten we zowaar, omwille van een regenbui, in de auto doen...) en een tweede keer helemaal onderaan Chatcolet Lake, waar we nog een snack eten.


Van hieruit rijden we rechtstreeks naar de Palouse Region, ons (foto)doel voor vanavond. We hebben enkele dirt roads uitgestippeld waarlangs de mooie kleuren van de velden zouden moeten te zien zijn. En niettegenstaande het nog vroeg is (de mooiste kleuren verwachten we pas later op de avond te zien), kunnen we toch al enkele plaatjes schieten.








foto's

Ons enig bezoek voor vandaag was dus gepland tegen zonsondergang, namelijk het Steptoe Butte State Park, eigenlijk niet veel meer dan een heuvel van 1.100 meter hoogte. Maar vanaf hier heeft men wel een fantastisch mooi uitzicht op de gekleurde heuvels van de Palouse Region.  Vanaf de top kan men bij helder weer zo'n 350 km ver zien.
We gaan dan ook ons avondeten halen naar de Subway en rijden direct naar het State Park, waar we aan de ingang 10 dollar moeten betalen (vermits het een State Park is, geldt hier onze Nationale Parkenpas niet).
En kunnen we ons een betere plek dromen om ons, toch wel lekker, broodje op te eten?


Naarmate de zon lager komt te staan, weten we niet waar eerst gekeken. 360 graden kunnen we hier rondkijken en overal is het even mooi.  We hadden helemaal niet verwacht dat het hier zo ontzettend mooi zou zijn. Het is hier ook bijzonder aangenaam toeven met die zalige temperatuur en een licht briesje. En meer dan een tiental fotografen zijn er niet. We maken tientallen foto's en het wordt bijzonder moeilijk om te wissen, want het was echt om duimen en vingers van af te likken. Hier alvast enkele voorbeelden. Als we thuis zijn, maken we een betere selectie.























foto's

We blijven nog lang napraten, als de zon al lang ondergegaan is, met een plaatselijke farmer die gewoon met zijn motor naar hier komt gereden om de zonsondergang te fotograferen en die door te sturen naar zijn vrouw die in Seattle is.
Als die vertrokken is, blijven nog slechts wij 2 en nog 2 andere mannen over. Eén van hen blijkt een Nederlander te zijn die al meer dan 30 jaar in Washington DC woont en nu hier is met een collega-aannemer nadat ze een congres bijgewoond hadden in Seattle. Het ging uiteraard heel veel over fotografie en reiservaringen. Het is al aardedonker als we wegrijden van de Steptoe Butte en pas om 22u komen we aan in het hotel. Waar wat een unieke plek was dit om de ondergaande zon en de zalige temperaturen mee te maken.

Tomas maakte ook nog een timelapse van de ondergaande zon, maar die komt hier later pas op de pagina.

timelapse


Het weer: zon en wolken (regen op de middag). Grote temperatuurverschillen, 19°C (4th of July Pass)-33°C (Colfax)

Overnachting in Best Western Wheatland Inn
Aantal gereden km: 570